Wu Kong (2017) OCR 24 fps runtime 02:03:11
อาทิตย์อัสดงที่เขาฮวากั่วงดงาม ที่สุดในสามโลก
นี่คือสิ่งที่เกี่ยวกับเขาฮวากั่ว ที่ติดตรึงใจเจ้าลิง
เจ้าลิงได้ยินตำนานหนึ่งเล่าว่า...
ณ หุบเหวสวรรค์
มีจักรลิขิตควบคุมดวงชะตาของสรรพสัตว์
ทว่า...
ศิลาวิเศษที่เจ้าแม่หนี่วา เคยใช้อุดขอบฟ้าให้กำเนิดยักษ์
ผู้ที่ไม่ยอมรับโชคชะตาของเขา
สวรรค์จึงว่า...
สิ่งมีชีวิตใดไม่ยอมให้ถูกควบคุม ล้วนเป็นปีศาจ
เจ้ายักษ์...
จึงเป็นจ้าวปีศาจ
เหล่าเทพพยายามฆ่าเขา จ้าวปีศาจต่อสู้กับสวรรค์
สวรรค์และโลกต้องสะท้าน ด้วยไฟพิโรธของเขา
แต่เจ้ายักษ์
พ่ายแพ้ในที่สุด
เทพสายฟ้าฉีกร่างเจ้ายักษ์เป็นชิ้นๆ
ร่างเจ้ายักษ์กระจัดกระจายตกสู่โลก
ที่ใดที่ชิ้นส่วนเจ้ายักษ์ตกใส่ ที่นั่นสิ่งมีชีวิตจะงอกงาม
เขาฮวากั่วจึงก่อกำเนิด
แต่ใจของศิลาเทวะยังไม่ตาย
พัฒนากลายเป็นลิง
เจ้าลิงเอาเขาฮวากั่วเป็นบ้าน มีพระอาทิตย์ตกดินเป็นเพื่อน
แต่ว่าจักรลิขิตก็ยังหาเขาพบ
สวรรค์จึงส่งไฟเผาต้นไม้
ส่งหิมะตกให้สัตว์หนาวตาย
เขาฮวากั่วจึงไม่มีอีกต่อไป
เจ้าลิงหายตัวไปตอนภูเขาถูกถล่ม
เจ้าลิงโกรธแค้นยิ่งนัก
สาบานว่าหากเขารอดตายไปได้ จักทำลายสวรรค์ให้จงได้
จะถล่มชั้นฟ้าให้ล่มสลาย
ทว่าตอนนั้นท้องฟ้า
มืดมนอนธการ
"สภาเทวลิขิต"
ทูลนายท่าน
เขาฮวากั่วถูกทำลายมา 300 ปีแล้ว
จักรลิขิตยังหมุนต่อไป
หัวใจศิลายังคงสาบสูญ
ไม่มีใครกล้าท้าทายอำนาจสวรรค์ ที่ยิ่งใหญ่อีก
ฟังทางนี้พี่น้องทั้งหลาย
บัดนี้ครบ 1 พันปี ที่ต้องเปลี่ยนผู้คุ้มกฎสภาเทวลิขิต
โรงเรียนเทพสวรรค์ของเรา มีหน้าที่รับผิดชอบคัดสรรเทพผู้เหมาะสม
พวกเจ้าล้วนเป็นผู้ที่ผ่านการคัดเลือกมา จากทั่วทุกฝ่าย
ล้วนมีปัญญาเป็นเลิศ มีโอกาสได้รับตำแหน่ง
พวกเจ้าจะถูกแบ่ง... เป็น 2 ฝ่ายในการบำเพ็ญเพียรครั้งนี้
ฝ่ายสวรรค์
คัดเลือกจากลูกหลาน ของเทพที่มีผลงานโดดเด่น
ฝ่ายโลก
คัดเลือกจากมนุษย์โลก... ที่บำเพ็ญเพียรตามรอยพระพุทธองค์
เจ้าแม่ของเรา... จะประทานท้อสวรรค์ชั้น 3
ที่เจ้าแม่ซีหวางหมู่ทรงถวายพระองค์
แก่ศิษย์ที่มีผลงานดีที่สุดของฝ่ายสวรรค์
อาจื่อ
พิธีใกล้จะเริ่มแล้วนะ เจ้าไปนั่งทำอะไรตรงนั้น
ไม่ได้ทำอะไร ข้าแค่นั่งดูพระอาทิตย์ตก
งั้นข้าไปก่อนนะ
มาเร็วล่ะ
ใครน่ะ
หยุดนะ
หลายปีมานี่ ข้าได้แต่ดูคนอื่นกิน
ปีนี้ถึงตาข้าได้ลิ้มรสบ้างแล้ว
ได้ยินว่าท้อสวรรค์นี้...
รสชาติเป็นเลิศ
องค์ชายจวี่หลิง
ท้อสวรรค์มาแล้ว
ให้ข้านวดแรงอีกหน่อยไหม
นางยกไปไหนน่ะ
ไปเร็ว เอาตัวนางมาสั่งสอนซิ
ขอรับ
มานี่
วางสำรับท้อของเจ้าไว้นี่
บอกให้วางถาดท้อไว้ตรงนี้
นั่งลง
บอกให้นั่ง
- ทำอะไรน่ะ - ข้าขอโทษ
- มานี่ จับยัยนักฆ่านี่ซะ - ข้าไม่ได้ตั้งใจ
จับนางขึ้นมา
เจ้าคิดมาลอบฆ่าข้าใช่ไหม
ข้าแค่ยกท้อมาถวายเท่านั้น
นี่เหรอท้อที่เจ้ายกมาให้ข้า
บังอาจมากแอบกินท้อของข้า
ปรบมือ
ข้าน้อย เจวี่ยนเหลียน
พี่จวี่ ช่วยไว้หน้ากันบ้าง
พี่ไม่ควรทำร้ายสตรี
ไม่ควรทำร้ายผู้หญิงเรอะ
ผู้ชาย ข้าก็ไม่ละเว้น
ผู้ชายก็ห้ามตี
เยี่ยม
- หยุดนะ - ห้ามปรบมือ
เจ้าตายซะเถอะ
ข้าปกป้องเจ้าเอง
สุดยอด
ท้อนี่กินไม่ได้รึไง
กินไม่ได้ แล้วทำไมไม่รีบบอกเล่า
แล้วมาตีคนอื่น
ถ้าคันไม้คันมืออยากต่อยตี
มาตีกับข้านี่
อัดมัน
สั่งสอนที่มันทำกับข้าให้สาสม
เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยว ใจเย็น รอก่อน
ค่อยโล่ง
ต้องขอโทษด้วย
พักนี้ ขี้หูข้าเยอะไปหน่อย
พวกนักเรียนต่อยตีกัน
ขอเชิญเจ้าแม่ เข้าด้านในพักผ่อนก่อนขอรับ
เทียนเผิง
พวกเจ้ารู้ไหมว่าข้าเป็นใคร
ฟังให้ดี
จากนี้ไปอีกหมื่นปี
พวกเจ้าจะจดจำชื่อข้าได้ขึ้นใจ
นามของข้าก็คือ...
เจ้านี่เอง
ที่ขโมยกินท้อสวรรค์ ทำให้เพื่อนข้าเดือดร้อน
เจ้ามาจากไหน
คิดว่าเจ้าเก่งนักรึไง
ตีข้าทำไมเนี่ย ข้าช่วยเจ้านะ ยัยตัวแสบ
เจ้าลิงถ่อย
หล่อยังงี้เหมือนลิงตรงไหน
แล้วตรงไหนของเจ้าไม่เหมือนลิง
เจ้าลิงถ่อย
สัตว์ชั้นต่ำอย่างเจ้า
ยังเทียบไม่ได้กับเสี่ยวไป๋ ไม่คู่ควรเป็นบ่าวของข้าด้วยซ้ำ
เจ้า
ใครคือเสี่ยวไป๋
นั่น
บอกให้เอาบุญ
ฟังให้ดี
ทำไม
อะไร
ข้ายังพูดไม่จบ
- เสี่ยวไป๋ เราเผ่นเถอะ - นี่
โชคดี
- เจ้ามีนามว่า... - หยุดพล่ามได้แล้ว
หยุดนะ
หลบไป
พี่มาช้านะ
เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม
ไม่เป็นอยู่แล้ว
เจ้าเป็นใครกัน
ก้วนโค่ว เอ้อหลาง แห่งเขาคุนลุ้น
หยางเจี่ยน
แล้วพวกเจ้ารู้รึเปล่าว่าข้าเป็นใคร
ฟังให้ดี
จากนี้ไปอีกหมื่นปี
พวกเจ้าจะจดจำชื่อข้าได้ขึ้นใจ
ชื่อเสียงเรียงนามข้าก็คือ..
ซุน
หงอ
คง
หนวกหูชะมัด
อย่าคิดว่าข้าจะกลัวเจ้านะ
เชื่อไหม ข้าใช้กระบองนี่ฟาดเจ้าตาย ได้สบายๆ ฆ่าเจ้าได้ในพริบตา
วันนี้ข้า.. ข้าฆ่าเจ้าได้แน่นอน
คอยดู มองหน้าหาอะไร
เจ้านั่นชื่อซุนหงอคง ไม่ใช่ศิษย์ของเรา
แต่พลังและอิทธิฤทธิ์ของเขา
ทำตำราเก่าแก่ร้อยปี ที่เก็บไว้เสียหายหมด
พวกเราจึงต้องฝ่าฝืนกฎจับเขาไว้
- แต่ไม่คาดคิด... - คารวะเจ้าแม่
ข้าผิดเอง
ที่ข้าไม่ได้อยู่ในงานเลี้ยง ทำให้เกิดเรื่องขึ้น
และยังทำผิดกฎ จะไม่ให้เกิดขึ้นอีก
ขอเจ้าแม่โปรดลงโทษเจ้าลิงถ่อยนั่น
พี่เอ้อหลางเพิ่งจะกลับมา
ข้าเป็นคนบอกให้เขาไปช่วยเอง โปรดลงโทษข้าแทน
ข้าส่งเทียนเผิงไปจัดการแล้ว
แต่หยางเจี่ยนสอดมือเข้าไปยุ่ง
ฝ่าฝืนกฎของโรงเรียน
ข้าส่งเจ้าไปบำเพ็ญตบะ
แต่ผ่านมาร้อยปีแล้ว
เจ้าก็ยังทำตัวเช่นนี้
ถ้างั้นท่านก็จำได้ ว่าเราไม่ได้เจอกันร้อยปีแล้ว
ท่านแม่
ข้าทำนี่มาให้
ไว้ปกป้องท่าน
ดูแลตัวเองด้วย
เทียนเผิง
ไม่ว่าจะผ่านไปสักกี่ปี
ข้าก็จะจำเจ้าได้เสมอ
หยางเจี่ยน
เจ้าชื่อหยางเจี่ยนใช่ไหม
เก๊กหน้าหล่อบึ้งตึงทั้งวัน ไม่เมื่อยหน้ารึไง
ตะกี้เจ้ายังวางท่าองอาจอยู่ไม่ใช่รึ
แล้วไหงตอนนี้มาถูกขังอยู่กับข้าในนี้ได้
บนสวรรค์ก็มีกฎของสวรรค์
ใครมีเรื่องชกต่อย ต้องถูกลงโทษ
เจ้าสองคนรุมข้าคนเดียว ก็เป็นกฎสวรรค์งั้นสิ
เจ้าแพ้ ก็คือแพ้วันยังค่ำ
แพ้หรือ
ข้าไม่ยอมรับ
มาสู้กันใหม่
มา
เข้ามา
ทำไม ไม่สู้แล้วเหรอ
ข้าจำได้แล้ว
ตะกี้ที่ไอ้พวกงั่งนั่น พูดเยาะเย้ยถากถาง
บอกว่าแม่เจ้าทำผิดกฎสวรรค์
ไปหลงรักกับมนุษย์ ตอนนี้นางเลยถูกขังอยู่ใต้เขาเถาซาน
จนคลอดเจ้า ตัวประหลาดจะเป็นคนก็ไม่ใช่ เทพก็ไม่ใช่
ไหนเจ้าพูดอีกทีซิ
พูดง่ายๆ
เจ้าก็คือลูกครึ่ง
เจ้าแม่เสด็จแล้ว
คารวะเจ้าแม่
หยางเจี่ยน
เจ้ากลับไปที่ตำหนักก่อน รอข้าที่นั่น
อะไรเนี่ย
ทำไมปล่อยเขาก่อนข้าล่ะ แล้วข้าล่ะ
ไปๆ
เจ้าคิดจริงรึว่าจะไม่มีใครควบคุมเจ้าได้
ไม่มีใครในโลกหล้าที่เอาชนะข้าได้
ข้าเบื่อๆ เลยขึ้นมาบนนี้
มาเล่นสนุกกับพวกเทพอย่างท่าน
ท่านจะให้รางวัลข้าเลยเหรอ
รางวัลนี้...
รางวัลนี้ไม่ควรเป็นของข้าคนเดียว แต่ควรเป็นของเราทุกคน
มันช่าง...
ให้ข้าเหรอ
มา
สวมให้ข้า
ช้าก่อน
นี่ของเจ้าใช่ไหม
จบแล้วใช่ไหม
นั่น... เจ้าลิงสามหาวสมควรโดนแล้ว
เขาบังอาจทำลายห้องโถงใหญ่ ทำให้นักเรียนมีภัย
และเกือบทำร้ายข้า
หนำซ้ำทำให้พี่เอ้อหลางเดือดร้อน
เอาอย่างนี้ไหม เจ้าแม่
ทรงให้คทาดอกบัวทองคำไว้กับข้า
แล้วข้าจะสั่งสอนเขาให้ท่านเอง
และคอยดูแลให้ทุกคนปลอดภัย
เจ้ายังสั่งสอนตัวเองไม่ได้เลย
แล้วจะไปสั่งสอนผู้อื่นได้อย่างไร
ได้โปรดให้โอกาสข้าอีกสักครั้ง
ไม่มีอะไรปราบเขาได้งั้นรึ
เจ้าลิง
พวกเขาทำลายเขาฮวากั่ว
หวังจะฆ่าหัวใจที่ไม่ตายของเจ้า
แล้วอ้างเป็นชะตาฟ้าลิขิต
หัวใจศิลาเทวะ
แต่ข้าสุโพธิ ก็ยังหาเจ้าพบ
ตอนแรกเจ้ายังไม่รู้เรื่องอะไร
เพื่อขจัดความซุกซน เจ้าต้องมีปัญญา
งั้นนับแต่นี้เจ้ามีนามว่าซุนหงอคง
เมื่อใจศิลาเทวะไม่ตาย
สวรรค์ย่อมไม่ปล่อยเจ้าไว้แน่
ตอนนี้ข้าจะปิดพลังเจ้าไว้ในร่างของมนุษย์
แล้วถ่ายทอดวิชาทั้งหมดให้แก่เจ้า
ดูซิว่าเจ้าจะเปลี่ยนแปลง ฟ้าดินนี้ได้อย่างไร
เจ้ารู้ไหม
เหตุใดเจ้าถึงยังเปิดเนตรสวรรค์ไม่ได้
ข้าส่งเจ้าไปบำเพ็ญตบะบนโลกหลายปี
ถึงแม้เจ้าจะสามารถแยกฟ้าดินได้แล้ว ทว่าในใจเจ้ายังคงมีแต่...
เรื่องของแม่เจ้าและอาจื่อ
แต่สำหรับเทพ ควรมีเมตตาต่อสรรพสัตว์
เจ้าต้องละทิ้งอารมณ์ความรู้สึก
จึงจะเปิดเนตรสวรรค์ ที่มอบอิทธิฤทธิ์ให้แก่เจ้าได้
แล้วเมื่อถึงตอนนั้น
เจ้าจึงจะเป็นเทพได้อย่างสมบูรณ์
ตื่นแล้วเหรอ
เจ้าทำอะไร
มาโพกหัวข้าไว้แบบนี้ทำไม นี่อะไรเนี่ย
ข้าตัดผมให้เจ้า
เจ้าชอบไหม
ตัดทำไม
ตัดผมข้าทำไม
ชอบไหมล่ะ
เจ้ามาตัดผมของข้าทำไม
เจ้า รับกับ...
มงคลของเจ้าดี
ผ้าพันคอของข้าล่ะ
เอาผ้าพันคอของข้าคืนมานะ
มันสกปรกเน่ามาก ข้าเลยเอาไปซักให้
เจ้าดู ดูสภาพเจ้าตอนนี้สิ
สารรูปแบบนี้ จะให้ข้าพาเจ้าไปไหนด้วยได้ไง
เสี่ยวไป๋ยังสะอาดกว่าเจ้าเยอะเลย
ข้าไม่ยอมเป็นบ่าวของเจ้าหรอก
คิดรึว่าแค่มงคลนี่จะควบคุมข้าได้
ดูถูกข้ามากไปแล้ว ข้าซุน...
หงอ...
อย่าพยายามให้เปลืองแรงเลย
มันเป็นมงคลของสวรรค์ แม้แต่ข้ายังถอดไม่ออก
ตอนนี้มีแต่ข้า..ที่ท่องคาถารัดมงคลเจ้าได้
ก็ได้
ข้าจะยอมรับเจ้า.. เป็นบ่าวรับใช้ข้าก็ได้
เรียกข้า นายหญิง
ท่องเลย
ถ้าเจ้ากล้านะ
ไม่รู้ซะแล้วเล่นกับใคร
ข้ามาจากนรก
มือข้าเคยเปื้อนเลือดมาแล้ว
ไม่ว่าสัตว์เล็กน้อยใหญ่ คนแก่ คนเจ็บ
ผู้หญิงหรือเด็ก ข้าก็ไม่ละเว้นทั้งนั้น
- นายหญิง ข้าผิดไปแล้ว - นั่ง
นั่ง
น่ารักมาก
ยิ้มหน่อยซิ
ยัยตัวแสบ
คิดรึว่าข้าจะกลัวเจ้าจริงๆ
เสียงอะไร
หยุดนะ
เมื่อวานนึกว่าเจ้าจะเป็นพระเอกขี่ม้าขาว
ไม่คิดเลยว่า วันนี้เจ้าจะเป็นคนต่ำทรามถึงเพียงนี้
ใครให้เจ้าเข้ามาในนี้
ข้าไม่ได้เข้ามา ข้าเหาะลงมา
งั้นกลับขึ้นไปเลย
ลงมามันง่าย แต่กลับขึ้นไปมันยากนะ
ออกไป
ดึงข้าขึ้นไปที
คิดรึว่าเจ้าจะหลอกคนอย่างข้าได้ ข้าไม่เชื่อเจ้าง่ายๆ หรอก
พวกผู้หญิง ใสซื่อเกินไป
ออกไป ไปสิ
นี่เป็นห้องครัวที่วิวดีที่สุดบนสวรรค์
เจ้าพักอยู่ที่นี่ก็แล้วกัน
งั้นข้าไป...
ทำไมคะ
ทำไมท่านต้องทำลายที่สวยๆ ตั้งหลายแห่ง
ข้าไม่เข้าใจ
ข้าไม่ยอมรับ
เจ้าแม่
ทั้งหมดข้าผิดเอง
ขอโปรดอย่าลงโทษอาจื่อเลย
หยางเจี่ยน
แม่เจ้าถูกขังอยู่ใต้เขาเถาซาน
เจ้าไม่ใช่คน ไม่ใช่เทพ ชาติกำเนิดต่ำต้อย
ข้าพาเจ้ามาจากเขาคุนลุ้น และเลื่อนขั้นให้
เพราะเห็นว่าเจ้าไม่เคยทำผิดอะไร
เจ้าทำให้ข้าผิดหวังจริงๆ
พี่เอ้อหลาง
ข้าขอโทษ
ที่ทำให้พี่เดือดร้อน
ข้าอยากโตขึ้นมาเป็นเทพผู้ยิ่งใหญ่
ข้าอยากจะช่วยเหลือทุกคน
พี่ก็อยากเป็นเทพผู้ยิ่งใหญ่เหมือนเจ้า พี่จะคอยปกป้องเจ้าเอง
พี่เอ้อหลาง
ข้าขอโทษที่ทำให้พี่เดือดร้อนอีกแล้ว
ช่างเถอะ
พี่ลงไปอยู่บนโลกตั้งนาน สนุกไหม
มีอะไรให้สนุกที่ไหนกันล่ะ
เจ้าเคยบอกว่าชอบดอกไม้ใช่ไหม
พี่ให้เจ้า
คืออะไรเหรอ
มันคือเมล็ดพันธุ์ดอกไม้สวยๆ ที่พี่พบเห็นมาตอนเดินทางน่ะ
หากว่าเจ้าชอบ
พี่จะทำให้บนสวรรค์เหมือนบนโลกมนุษย์
เต็มไปด้วยดอกไม้
ข้าชอบนะ
พี่ไม่อยู่ เจ้าทำกับมันแบบนั้นได้ไง
ดูดีใช่ไหม ขุนจนอ้วน
มันอ้วนเกินไปแล้ว ดูมันใส่ชุดเกราะแทบไม่ได้แล้ว
เห่าฟ้า ไป
ข้าบอกแล้วไงว่าตอนนี้มันชื่อเสี่ยวไป๋
แต่ตัวมันดำ
ขาวออก
มันดำ
ข้าเปล่าพูดเอง ไม่เชื่อพี่ถามเสี่ยวไป๋สิ
เสี่ยวไป๋ เจ้าชื่อเสี่ยวไป๋ใช่ไหม
ข้าทำตามพระบัญชาของเจ้าแม่ จับตาดูซุนหงอคง
ซุนหงอคงมาที่นี่มีจุดมุ่งหมาย
ขอเพียงทรงมีรับสั่ง
รอให้ข้ามั่นใจเรื่องนึงก่อน
เจ้าบอกว่าอยากเป็นผู้ไร้เทียมทาน
เป็นแล้วมันดีอย่างไรรึ
อย่างน้อยข้าจะได้ลิขิตชะตาชีวิตตัวเอง
ทุกดวงชะตาบนโลกนี้
ล้วนถูกควบคุมโดยจักรลิขิต
ทำให้สวรรค์สามารถควบคุม ทั้งสามโลกได้ และปกครองสรรพสัตว์ได้
ไม่มีผู้ใดหยุดยั้งมันได้
ข้าไม่สน
ข้าจะบุกสวรรค์ แล้วทำลายมันซะ
ข้าจะทำลายมันให้ได้
สภาเทวลิขิต
ตั้งอยู่บนจุดที่สูงที่สุด ของสวรรค์ 36 ชั้น
ควบคุมทั้งสามโลก 6 วิถีแห่งเต๋า
5 ธาตุ หยิน-หยาง
ด้านหลังประตูนี้ เป็นสะพานวิเศษที่นำไปสู่จักรลิขิต
และยังแบ่งเขตแดน โลกมนุษย์กับแดนสวรรค์
หากใครตกลงไป
พายุวัฏจักรจะดูดพลังเซียน ของผู้นั้นจนสูญสิ้น
จากนั้นร่างของเขาก็จะแตกสลาย
ที่นี่ก็คือห้องควบคุม
ฟ้า ดิน สุริยัน จันทรา
ลม ฝน สายฟ้า
กงล้อสี่ฤดู ปรากฏการณ์ฟ้าที่มนุษย์เห็น
ล้วนเกิดจากที่นี่ทั้งสิ้น
ทำอะไรน่ะ
เปล่าซะหน่อย
อย่าก่อเรื่องพาข้าซวยล่ะ
ถ้าทำ แล้วจะทำไม
- เจ้านี่... - จะทำอะไรข้า
นี่ก็คือจักรลิขิต
ตั้งอยู่ใจกลางของสภาเทวลิขิต
คารวะเจ้าแม่
บทเรียนแรกที่พวกเจ้า จะได้เรียนรู้ในวันนี้
ก็คือทำความเข้าใจ...
สมดุลระหว่างฟ้าดิน
นี่ก็คือเขาฮวากั่ว
จอมมารกลับชาติมาเกิด และซ่อนตัวอยู่บนเขา
เมื่อ 300 ปีก่อน
เราน้อมรับลิขิตสวรรค์ กำจัดจอมมารให้สิ้นซาก
ส่งไฟสวรรค์เผาทำลายแรมเดือน จากนั้นส่งหิมะปกคลุมแรมปี
หวังชำระล้างเขาฮวากั่วให้หมดจด
จนกอบกู้สมดุลฟ้าดินได้ในที่สุด
บัดนี้ ดินแดนแห่งนี้
ควรมีสิ่งมีชีวิตเกิดใหม่
แต่เพราะประสบภัยพิบัติมานาน
สาเหตุจากไอมารแผ่ปกคลุมทั่วเขา
ชีวิตที่นั่นจึงมีแต่ความสิ้นหวัง
ไม่แน่
จอมมารอาจยังไม่ตาย
ด้วยเมตตาแห่งทวยเทพ ได้เวลากวาดล้างดินแดนปีศาจนี้อีกครั้ง
เหลวไหล
เขาลูกนั้นเคยเป็นดินแดนที่สวยงาม
แต่ที่เป็นเช่นนี้ ก็เพราะความอำมหิตของพวกท่าน
เหตุใดท่านไม่ให้โอกาสพวกเขาได้เกิดใหม่
คนผิด
ควรถูกลงโทษ
แต่ไม่เห็นถึงกับต้องฆ่าพวกเขา
ข้าไม่เห็นด้วยกับบัญชาสวรรค์นี้
งั้นขอข้าถามหน่อย
หากเขาเป็นลูกของท่านเอง ท่านจะฆ่าเขาไหม
หากเป็นลิขิตสวรรค์
ข้าก็จะทำโดยไม่ลังเล
ในที่สุดข้าก็รู้แล้ว เหตุใดท่านทำกับข้าเช่นนี้
เจ้าลิงถ่อย
รอข้าด้วยสิ
ปั่นหัวข้าเล่นพอรึยัง เจ้า...
ที่แท้เจ้าเป็นลูกของนาง
ทำอะไรน่ะ
เอาคืนมา
อย่าเข้ามานะ
เป็นอย่างที่ข้าคิดไว้จริงๆ
หัวใจศิลาเทวะยังไม่ถูกทำลาย
จอมมาร...
ยังไม่ตาย
จะให้เขาก่อกวนสวรรค์ไม่ได้
หาโอกาสฆ่าเจ้าหนุ่มนั่นซะ
แล้วเอาหัวใจศิลามาให้ข้า
อาจื่อ
เรียกข้ามาที่นี่
แล้วทำไมไม่พูดล่ะ
มีเรื่องอะไรจ๊ะ
สะพานนี้เป็นเขตหวงห้ามของสวรรค์
เจ้าขโมยป้ายเปิดประตู
เจ้ามานี่
ไม่ได้เพื่อจะเป็นเซียน
แต่เจ้ามีจุดหมายอื่นแอบแฝง
น่ารำคาญ น่ารำคาญ น่ารำคาญ
เป็นเทพมันวิเศษวิโสตรงไหน
คิดเรอะว่าข้าเอาชนะเจ้าไม่ได้
เจ้าลิงถ่อย
ข้ามีเรื่องจะพูดด้วย
ถ้าอยากได้ข้า ก็พูดมาสิ เหตุใดต้องฟาดข้าสลบด้วย
ทีหลังอย่าทำอีกนะ
เจ้าพูดอะไรน่ะ เจ้าลิงถ่อยล่ะ
ไปแล้วเหรอ
อย่ามัวเสียเวลา
พี่เอ้อหลาง
อย่า
อย่าเข้ามานะ
ระวัง
พวกเขาทำลายเขาฮวากั่ว
หวังจะฆ่าหัวใจที่ไม่ตายของเจ้า อ้างว่าเป็นชะตาฟ้าลิขิต
จากนั้นส่งหิมะปกคลุมแรมปี
หวังชำระล้างเขาฮวากั่วให้หมดจด
ข้าไม่สน
ข้าจะบุกสวรรค์แล้วทำลายมันซะ
ยังจำได้ไหม
ว่าเจ้าเกิดมาทำไม
อาจื่อ
พวกเรายังไม่ตายใช่ไหม
มันเกิดอะไรขึ้น
นี่ที่ไหน
ที่นี่ก็คือเขาฮวากั่ว
เขาคือจ้าวปีศาจเมื่อ 300 ปีก่อน กลับชาติมาเกิด
หัวใจศิลาของเขาป้องกันพายุวัฏจักร ไม่ให้ทำลายเรา
และพาพวกเรามายังที่นี่
ข้าไม่ปล่อยให้เจ้ามีชีวิตกลับไปแน่
ถ้าข้ากลับไปไม่ได้
เจ้าก็อย่าคิดว่าจะกลับไปได้
งั้นมาดูกัน
มา
มาเลย
หยุดเดี๋ยวนี้
ไม่มีพลังวิเศษ พวกเจ้าจะทำอะไรได้
ฉะนั้นที่นี่ข้าใหญ่สุด
ระเบิดน้ำแข็ง อานุภาพของมันร้ายแรงอยู่แล้ว
ไม่ต้องใช้พลังวิเศษช่วย
ข้าประดิษฐ์เอง
หยุดได้แล้ว อย่าสู้กัน
มันคืออะไรน่ะ
เจ้าเงียบก่อนซิ
ฆ่าพวกมัน
พวกเราสูญสิ้นอิทธิฤทธิ์แล้ว จะทำไงดี อาจื่อ
บุกเข้าไปเลย
ส่งมา
อาจื่อ อาจื่อ
อย่าเข้ามา
นางปีศาจ อย่าเข้ามานะ
พวกเราไม่ใช่ปีศาจ
โกหก
อะไรที่ตกจากฟ้าเป็นปีศาจทั้งนั้น
- ปีศาจ นางปีศาจ - ไม่ใช่ เราไม่ใช่
พวกมนุษย์ หยุดสามหาวเดี๋ยวนี้
ดูท่าทางจบไม่สวย
อาจื่อ หลีกไป ไม่อยากให้เจ้าเจ็บตัว
ข้าจะสำแดงสุดยอดวิทยายุทธของข้าให้ดู
ยูไลพันกร
ปีศาจกำมะลอ
- อัดเขา - อัดเขาให้ตายเลย
อยากฆ่าข้านักใช่ไหม
งั้นเข้ามา
ข้ารอเวลานี้มา 300 ปีแล้ว
300 ปี
เจ้าจะไม่มีวันทำสำเร็จหรอก
งั้นข้าก็จะใช้เวลาอีก 3 พันปี 3 หมื่นปี
ข้าไม่มีวันยอมแพ้หรอก
เมฆปีศาจมาแล้ว
เมฆปีศาจจริงด้วย
เมฆปีศาจมาแล้ว
รอข้าด้วย
เข้าไปหลบเร็ว
รีบเข้าข้างใน
อาจื่อ ไม่ต้องกลัว
ผู้ใหญ่
ลูกของข้าล่ะ
ผู้ใหญ่
ลูกเจ้าล่ะ
ข้าหาลูกข้าไม่เจอ
มีใครเห็นลูกของนางไหม
เด็กอยู่ข้างนอกโน่น
อย่าออกไป
ข้างนอกมีคน
อย่าไป
ไม่ต้องกลัวนะ
อาเยวี่ย
ในวันที่พวกเราพบกัน
แสงดาวในชีวิตข้าสว่างไสวขึ้น
สวรรค์ขับไล่เจ้าลงมายังโลกมนุษย์
แต่ข้าจะไม่ยอมให้เจ้า ต้องถูกลงทัณฑ์เพียงลำพัง
ข้าจะไปด้วย
เจ้าเป็นเทพพิทักษ์ดวงดาว
เจ้าจะต้องอยู่ที่นี่
คอยปกป้องโลก
และปกป้องพวกเราดวงดาว
สิ่งเดียวที่ข้าอยากปกป้องก็คือเจ้า
วิ่ง
ส่งมา
ออกไปไม่ได้นะ
ออกไป เจ้าตายแน่
ยังจำได้ไหม
สะเก็ดดาวที่ข้าเคยมอบให้เจ้า
ตราบใดที่เรามีสะเก็ดดาวคู่นี้
ไม่ว่าข้าจะไปไหน
ข้าก็จะจำเจ้าได้เสมอ
เจ้าลิงถ่อย
อาจื่อ
อาวุธวิเศษของข้าหยุดมันได้
ยิงเลย เร็วเข้า รีบยิง
อาเยวี่ย
ทูลเจ้าแม่ สะพานวิเศษถูกทำลาย
อาจื่อตกลงไปด้วย และพายุวัฏจักรทำให้จักรลิขิตเสียหาย
ต้องรีบกอบกู้คืน
พวกเราจะทำทุกวิถีทางหานางให้พบ
อีกอย่าง จ้าวสวรรค์กำลังสอบสวนเรื่องนี้
อย่าดิ้นให้เหนื่อยเลย
เจ้าสูญสิ้นอิทธิฤทธิ์แล้ว ไม่มีทางแก้เชือกนั่นออกหรอก
แก้มัดให้ข้า
ข้าจะแก้มัดให้เจ้าได้ไง ข้าเองก็ถูกมัด
พวกเจ้าตื่นแล้ว
ยัยตัวแสบ แก้มัดข้าเดี๋ยวนี้
นั่งลง
นี่เป็นข้าวหม้อสุดท้าย ของพวกชาวบ้าน
พวกเขาเอามาให้ เพื่อตอบแทนพวกเรา
พวกเขาเชื่อแล้ว ว่าพวกเราเป็นเซียนจริงๆ
และเชื่อว่าพวกเรามาที่นี่ เพื่อช่วยพวกเขา
เมฆปีศาจดูดแหล่งน้ำชาวบ้านไปหมด
ที่นี่จึงปลูกพืชผักอะไรก็ไม่ขึ้น
ยังไงพวกเราก็กลับสวรรค์ไม่ได้
เมฆปีศาจจะต้องกลับมาอีกแน่
ข้าตัดสินใจแล้ว
พวกเราจะอยู่ที่นี่ช่วยเหลือชาวบ้าน
ช่วยเหรอ
ช่วยทำไม
ใช่
ช่วยทำไม
เจ้า ใช่อะไร
ช่วยไม่ได้หรอก
เพราะเทพอย่างพวกเจ้าตัดสินไว้หมดแล้ว
หากอยากช่วยจริง เจ้าก็ต้องไปทำลายจักรลิขิต
มนุษย์ถึงจะควบคุมชะตาของตัวเองได้
ชะตาฟ้าลิขิตแล้ว
ไม่มีใครเปลี่ยนแปลงได้
พี่เอ้อหลาง
เจ้าบ้าเอ๊ย
เจ้าอยากถูกลงโทษอีกรึไง
เจ้าอย่าหลอกคนอื่นดีกว่า
ตอนนี้พวกเราสูญสิ้นอิทธิฤทธิ์
อาวุธเจ้าก็ไร้น้ำยา
หลบไป
จะไปไหนน่ะ
หลบไป
หลบสิ
มองหาอะไรกัน
ไม่มีใครปฏิเสธโชคชะตาได้
อาจื่อ
300 ปีก่อน
ที่นี่ก็คือเขาฮวากั่ว
แล้วเจ้าดูสิ
พวกเรายังจะทำอะไรได้
ท่านแม่ว่า...
บนเขานี้หมดหวังแล้ว
แต่ว่าข้ายังเห็นความหวังที่นี่
ข้าเชื่อว่าจ้าวสวรรค์ก็จะเห็นเช่นกัน
พี่เอ้อหลาง
ข้าจำได้พี่เคยบอกกับข้าว่า...
ไม่ว่าข้าอยู่ที่ไหน หากข้าต้องการ...
พี่ก็จะปลูกสวนดอกไม้ที่งดงามให้แก่ข้า
ตอนนี้ข้าต้องการให้ดอกไม้เบ่งบานที่นี่
ท่านฟื้นแล้ว
อาเยวี่ย
ในที่สุดข้าก็หาเจ้าพบ
ท่านเซียน ข้าขอโทษ
ข้าไม่ตั้งใจทำให้ท่านไม่พอใจ
ท่านช่วยหมู่บ้านเราไว้
แต่ตอนนี้พวกเราไม่มีอะไรเหลือแล้ว
ถ้วยน้ำเมื่อครู่ เป็นน้ำถ้วยสุดท้ายที่เรามี
ข้า...
ชุดเกราะของท่านเซียน
ข้าเย็บซ่อมแซมให้เรียบร้อยแล้ว
หวังว่าท่านจะไม่รังเกียจ
หินก้อนนั้น...
คือว่าหินก้อนนี้ ติดตัวข้ามาตั้งแต่เด็ก
ได้โปรดอย่าเอามันไปได้ไหม
ข้าขอโทษ
มีน้ำรึยัง
ยังไม่มีน้ำเลย ไม่มีสักหยด
ข้าบอกพวกเจ้าแล้วไม่เชื่อ
เจ้าหายหัวไปไหนมา
ข้าตามหาตั้งนาน
ข้าหาเจ้าตั้งนาน
ข้าไปหาเจ้าทุกที่ก็ไม่เจอ
- อย่าๆ เขาเป็นเซียนนะ ซิ้มแปด - ไม่ใช่
เขาคือเฟิงโซว
- เป็นลูกชายของข้า - เลิกเพ้อเจ้อได้แล้ว
- เฟิงโซวตายไปแล้ว - เขายังไม่ตาย
ที่นี่ก็คือเขาฮวากั่วใช่ไหม
ข้าชอบที่นี่แล้วสิ
อย่าพูดว่าที่นี่คือเขาฮวากั่วกับข้าอีก
ตอนนี้ที่นี่ดูยังไงก็ ไม่ใช่ที่ๆ ชมอาทิตย์ตกดิน
สวรรค์พรากอาทิตย์ตกดินของเจ้าไป
งั้นพวกเราจะช่วยกันเอามันคืนมา
ข้าจะรับฝากผ้าผืนนี้ไว้ให้เจ้าก่อน
พี่น้องทั้งหลาย มา
มาฟังทางนี้ มาฟังทางนี้
พวกเราตัดสินใจอยู่ต่อ ช่วยพวกเจ้าขับไล่ปีศาจ
ดี ดี
พวกเราศึกษาค้นคว้าเรื่องนี้มาแล้ว
เมฆปีศาจดูดน้ำจากบนผืนดิน
แต่ตอนนี้ไม่มีน้ำให้มันดูด
มันจึงจะดูดธาตุน้ำในตัวมนุษย์แทน
พวกเราแค่อยากรู้วิธีกำจัดมัน
ใช่ๆ
เดี๋ยวขอข้าดู ขอดูก่อน
เลิกโวยวายได้
พวกเราจะเสียเวลาไม่ได้อีก
รอให้เจ้าเมฆมารปรากฏขึ้นอีกครั้ง
พวกเราต้อง...
ลากมันลงมาแล้วจับมันซะ
จับยังไงล่ะ
ลงมือก่อนได้เปรียบ
พวกเราต้อง...
จับเมฆ
เหลวไหล
แต่ข้ามีความคิดที่แตกต่างจากเขา
วิธีชิงลงมือที่จะทำให้เราได้เปรียบ
คือบีบให้มันออกมา
แล้วไล่ต้อนมัน
จากนั้นโอบล้อมแล้วโจมตี
แล้วมันต่างจากความคิดของข้าตรงไหน
ข้ามีการวางแผน แต่เจ้าไม่มี
ข้ายังพูดไม่จบ เจ้ารู้ได้ไงว่าข้าไม่มีแผน
งั้นก็พูดมาสิ
พูดไปเจ้าก็ไม่เข้าใจหรอก
ลองพูดมาสิ
แล้วทำไมข้าต้องบอกเจ้าด้วย
เอาเถอะ
บอกก็ได้
ไม่อยากฟังแล้ว
ไม่อยาก ข้าก็จะบอก
พอแล้ว
ไม่รู้เรื่อง อย่าพูดมาก
เดิมทีเมฆปีศาจเป็นเมฆอยู่บนสวรรค์
ภายหลังลอยมายังแดนมนุษย์
แล้วเริ่มดูดความคับแค้นใจบนเขาฮวากั่ว จนกลายเป็นเมฆปีศาจ
เมฆปีศาจดูดของสำคัญที่สุดของข้าไป
ข้าจะเอามันกลับคืนมา
ข้าทำคนเดียวก็พอแล้ว
งั้นพวกเราเชื่อท่านเซียนทั้งหลาย
ว่าจะช่วยเราขับไล่เมฆปีศาจ
ใช่ ใช่ พวกเราจะช่วย
ตอนนี้เมฆปีศาจอยู่บนฟ้า
พวกเราต้องล่อให้มันลงมา
ด้วยการจัดฉากอาทิตย์ตกดินหลอกมัน
ไม่ว่าเราจะดึงมันลงมา หรือบีบให้มันลงมา
พวกเราก็จะจับมันขังไว้ในนี้
จากนั้นตีโอบล้อม
แล้วบุกเข้าจับมัน
แต่ว่า...
สร้างภาพอาทิตย์ตกดิน มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ
ทำไมล่ะ
เรื่องนั้นข้าคิดไว้หมดแล้ว
ที่นี่อะไรก็ไม่มี
เรามีแต่ผ้า
ก็ใช้ผ้านี่แหละ สร้างภาพอาทิตย์ตกดิน
มา
ได้
ต่อให้เราดึงเมฆลงมาได้ แล้วทำไงต่อ
คราวก่อนอาวุธของเจ้า ใช้ต่อกรกับเมฆปีศาจได้ผล
แต่เมฆปีศาจใหญ่มาก
พวกเราจะทำซุปเปอร์ปืนใหญ่สักกระบอก
เจ้าทำหน้าไม้ให้ข้าสักอัน
เพิ่มกำลังการยิงต่อเนื่อง
ความแม่นยำ และพิสัยการยิง
แต่ที่สำคัญต้องเบา
มันต้องใหญ่
ใหญ่ ใหญ่
วางนี่นะ
ได้
มา ลองดู
นี่ใช้ไม่ได้
พี่หลาง ลองดู
ใหญ่พอรึเปล่า
ชอบรึเปล่า
ใช้ได้ไหม
ใหญ่ไม่พอ
เบาไม่พอ
เอาใหญ่ที่สุด
จะใช้กรงนี่จับเมฆได้ไงนะ
แบบนี้นี่เอง
ข้าขอโทษ
ตีเมฆ
จับเมฆ
ตีเมฆ
จับเมฆ
พี่หงอคง มา มาดูนี่
มาดู
ใหญ่พอไหม ใหญ่พอรึยัง
เบาพอแล้ว
เป็นยังไง ใช้ได้ไหม
ร่วมแรงร่วมใจ
ให้ฟ้ามีฝน
เตรียมจับ เมฆปีศาจ
หากปืนใหญ่นี่ยิงสำเร็จแล้วละก็
รับรองเมฆปีศาจได้แข็งตายแน่
ยอดเลย
เยี่ยม
ระวัง
แล้วต่อไป พวกเราก็จะขึงผ้าทั้งหมด...
ตรงนี้
ข้าว่าน่าจะขึงไว้... ตรงนี้
นี่เหรอ
ใช่
ไม่ ต้องตรงนี้
เจ้าว่าตรงไหน ก็ตรงนั้นแหละ
มานี่ มานี่
มานี่
มานี่สิ
ข้ามีของอร่อยนะ
ใครๆ ในหมู่บ้านก็พูดกันว่า
เจ้าตายแล้ว
แต่แม่บอกว่าเจ้ายังไม่ตาย
นี่มันเทศ
กินซะ
กินสิ
ลูกแม่
มา
อย่าเพิ่งลืมตานะ
หนึ่ง
สอง
สาม
สวยจังเลย
บนฟ้าที่นี่มองไม่เห็นดาว
ต่อไป เจ้าจะได้เห็นดาว ทุกครั้งที่เจ้าลืมตา
หากว่าเจ้าชอบนะ
ข้าจะทำแดนสวรรค์ ให้เหมือนกับโลกมนุษย์
เต็มไปด้วยดอกไม้
ข้าชอบนะ
ช่วยกันดึง
ดึง
พอ
ดี ดี
เมฆปีศาจมาแล้ว
ฟ้ามืดเลย
จุดไฟภาพอาทิตย์ตกดินเร็ว
ราวผ้าโค่นไปแล้ว
ทำยังไงดี ท่านเซียน
หน่วยตีเมฆ ตามข้ามา
เร็ว
ได้
ข้าจะพาเด็กๆ ไปหลบก่อนนะ
มา ไปกับพี่
ไป
ข้าจะไปเอากระสุนปืน
พี่หงอคง รอข้าก่อนนะ
ท่านเซียน ข้ามาช่วยแล้ว
เร็วเข้า ทุกคน ช่วยกัน
เร็ว
ดึงแรงอีก
ทุกคน มาช่วยกันจับมันตั้งเร็ว
หนึ่ง สอง สาม
เร็ว
ส่งมาให้ข้า
เล็งไปที่เมฆ ทางขวาหน่อย
เร็ว
รีบจุดไฟให้อาทิตย์ตกดิน
นี่ปล่อยเป็นหน้าที่พวกข้าเอง
เมฆมาแล้ว
เมฆอยู่สูงเกินไป
ยกสูงอีกหน่อย
พี่เอ้อหลาง
ไป
ได้
รีบยิงเร็ว
จับได้แล้ว
จับได้แล้ว เราจับได้แล้ว
จับได้แล้ว
ดูสิ ฝนตกแล้ว
ฝนตกแล้ว ไชโย
นายท่าน
ทั้งหมดเป็นความผิดของข้าเอง
เหตุการณ์ที่เกิดกับจักรลิขิต เป็นอุบัติเหตุ
บัดนี้พายุวัฏจักรสงบลงแล้ว
จักรลิขิตกลับมาทำงานปกติดังเดิม
ยังไม่ได้กระทบกับสมดุลของฟ้าดิน
ครั้งนี้ พวกเราร่วมด้วยช่วยกัน
กับท่านเซียนทั้งหลายจึงสำเร็จ
ทำให้ฝนตกได้ พวกเราต้องจดจำชื่อพวกท่านไว้ให้ดี
ใช่ๆ
เจ้าดู
เจ้าก็มีหินเหมือนของข้าเลย
มันเป็นหินอีกครึ่งนึง
แท้จริงแล้วมันคือสะเก็ดดาว
เจ้าจำได้รึยัง
เจ้าเป็นคนมอบหินนี้ให้แก่ข้า
เจ้าบอกข้าว่า
ตราบใดที่มีหินนี้
เจ้าจะจำข้าได้เสมอ
ข้าขอโทษ
ดูเหมือนว่า 200 ปี
ทำให้ทุกอย่างถูกลืมเลือนไปได้
อดีต
สำคัญมากถึงเพียงนี้หรือ
สำหรับข้าแล้ว
2-3 วันมานี้ที่ได้อยู่กับท่าน
เป็นเวลาที่ข้ามีความสุขที่สุด
ครั้งนี้ท่านช่วยใส่สร้อยให้ข้า
ได้รึเปล่า
นั่ง นั่ง นั่ง
วันนี้เอาอะไรมาให้ข้า
ข้าเอา.. มันเทศของโปรดเจ้ามาน่ะสิ
หวานดีจัง
ข้ารู้แล้ว เจ้าไม่ใช่เฟิงโซว
เฟิงโซว ลูกข้า ไม่มีวันกลับมาแล้ว
พอเจ้ากลับขึ้นสวรรค์แล้ว
ถ้าเจ้าเจอเฟิงโซวของข้า
ฝากบอกเขาให้ข้าทีได้ไหม
ว่าไม่ต้องเป็นห่วง
เฟิงโซวเขาน่าจะเป็น...
เซียนผู้ยิ่งใหญ่อยู่บนสวรรค์อีกองค์นึง
ที่จริงข้าอิจฉาเฟิงโซวนัก
ช่วงหลายปีมานี้
ข้าไม่เคยได้พบแม่ข้าเลย
ข้าเองก็อยากรู้...
ตอนนี้แม่ข้าจะเป็นยังไงบ้าง
หวังว่าจะมีสักวันที่ข้าได้พบท่านแม่
วางใจ
เฟิงโซวจะอยู่บนฟ้าคอยดูแลท่าน
ดี
ข้าไม่เข้าใจเมฆปีศาจหลงกลได้ไง
พวกนี้ดูยังไงก็ไม่เหมือนอาทิตย์ตกดิน
แต่ว่าข้าชอบนะ
เจ้ารู้แล้วนี่ว่ามงคลไม่มีอำนาจเหนือเจ้า แล้วเหตุใดยังใส่อยู่อีก
ข้าชินแล้วน่ะ
นี่ตัวอะไร
ลิงไง
ดูยังไงก็หมาชัดๆ
ดูไม่เห็นจะเหมือนลิงเลย
ลิงไม่ใช่หน้าตาแบบนี้
งั้นเอาคืนมา
ข้ากลับมาแล้ว
ถึงแม้ที่นี่จะไม่เหมือนสมัยก่อน
แต่ข้ารู้สึกว่าที่นี่
ก็คือเขาฮวากั่วของข้า
ข้าจะบอกให้นะ
รู้ไหมทำไมหงอคง หยางเจี่ยน เทียนเผิง
พวกเขาทุกคนถึงซูฮกข้านัก
ก็เพราะข้ามีวิชาเยี่ยมยุทธ ชื่อว่า ยูไลพันกร
หากพวกเจ้าให้ข้าคนละห้าอีแปะ
ข้าจะถ่ายทอดวิชานี้ให้พวกเจ้า
เจ้าเชื่อข้ารึเปล่า
ข้าคิดเจ้าสามอีแปะพอ
โอเค สอนฟรี
ไป
พี่ชาย ใจเย็นๆ ก่อน
เทียนเผิง
ไม่ต้องวางท่าน่ากลัวยังงั้นก็ได้
ถ้าเจ้าต้องการอะไร
ก็เข้ามาเลย
หนีเร็ว
เร็วๆ ช่วยเขาเร็ว
เราจะไปไหนดี
เจ้าแม่พานักรบสวรรค์มา
ไม่หนีตอนนี้
พวกเราทุกคนจะต้องตาย
เราต้องหนีเดี๋ยวนี้
ไป
แล้วพวกชาวบ้านล่ะ
หลบอยู่ในบ้าน อย่าออกมานะ
ได้
พวกเจ้ารีบหนีไปให้เร็วที่สุด
เมฆปีศาจร้ายกาจ เรายังปราบมาแล้ว
ทำไมพวกเราจะต้องกลัวพวกนั้นด้วย
เข้ามาสิ เข้ามา
เจ้ายังเชื่อใน...
วิชายูไลพันกรของข้าอยู่ไหม
ท่านเซียน
เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ไง
เจวี่ยนเหลียน
ไปดูเจ้าหนูนั่นให้ที
เขาตายแล้วหรือยัง
เจ้าหนู
เจ้าหนูปลอดภัย
งั้นดีแล้ว
วิชายูไลพันกรของข้า
สุดยอดไหม
สุดยอดที่สุด
เจวี่ยนเหลียน
อาเยวี่ย
ฝากเจ้าปกป้องหมู่บ้านของข้า
และดวงดาวที่เจ้าทำให้ข้าด้วย
ข้าเพียงแค่อยากอยู่กับเจ้า
ผู้เป็นเซียน
ควรละแล้วซึ่งกิเลส ละอัตตา
ต้องลืมความเจ็บปวดของตนเอง
เข้าใจสัจธรรมชีวิต
วันที่พวกเจ้าหล่นลงมาที่นี่
พวกเขาควรตายในวัดร้างนี้อยู่แล้ว
แต่พวกเจ้ามาให้ความหวังผิดๆ แก่พวกเขา
สุดท้ายทำให้พวกเขาต้องตายอย่างทรมาน
พวกเราไม่ได้มานี่เพื่อฆ่าคน แต่มาเพื่อยุติความโกลาหล
คิดจริงๆ รึว่าข้าไม่รู้ พวกเจ้าคิดทำอะไรกัน
ข้าปล่อยให้พวกเจ้าประสบด้วยตนเอง
เพื่อสั่งสอนให้พวกเจ้าเข้าใจ
ว่าพวกเจ้าไม่สามารถ เปลี่ยนแปลงอะไรได้
อาจื่อ
พวกเราคิดผิดเอง
ไม่ได้รับอนุญาตจากสวรรค์
เมล็ดพันธุ์ไม่มีวันได้ออกดอก
ตอนอยู่ที่หมู่บ้าน พวกเราต่างเป็นมนุษย์
เขาไม่ใช่ปีศาจ
เจ้าก็ไม่ใช่เซียน
แต่ตอนนี้เจ้ากลับมาสวรรค์แล้ว
ก็ควรทำตัวให้สมเป็นเซียน
ตอนนี้เขาถูกขัง อยู่ในคุกมืดของแดนลงทัณฑ์
ทุกข์ทรมานแสนสาหัส
แต่เขายังไม่ยอมตาย
เพราะเขายังรอเจ้าอยู่
เจ้าไปปลอบเขาซะ
ให้เขายอมปล่อยวาง
เจ้ามาแล้ว
ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าจะต้องมา
เจ้าไม่ยอมตายเพื่อรอพูด คำนี้กับข้างั้นรึ
ข้าอยากบอกเจ้า
ว่าข้ารักทะเลที่เขาฮวากั่ว
ซุนหงอคง
เห็นสภาพเจ้าในตอนนี้แล้ว
เจ้าก็เป็นแค่เศษธุลี
ข้าไม่ได้ชอบเจ้า
ข้าเกลียดเจ้า
เจ้าพ่ายแพ้แล้ว
แพ้สูญสิ้นทุกอย่าง
เขาฮวากั่วไม่อยู่แล้ว
ท้องฟ้าที่นั่นมีแต่ความมืดมิด ไม่มีอาทิตย์ตกดินแล้ว
มันจบแล้วสินะ
จบลงแล้วสินะ
ไปสู่สุคติเถอะนะ
เรื่องที่เจ้าอยากจะทำ
ข้าจะทำแทนเจ้าเอง
รอข้าด้วย
ข้าจะตามเจ้าไปในไม่ช้า
ยังไม่เคยมีเทพองค์ไหน
สามารถทำลายหัวใจศิลาเทวะลงได้
เจ้าทำสำเร็จ
หยางเจี่ยน
บททดสอบนี้
สอนให้เจ้าละทิ้ง ความรู้สึกทางโลกจนได้
ตอนนี้ ข้าจะช่วยเจ้าเบิกเนตรสวรรค์
เจอความยากลำบากมาถึงเพียงนี้
เจ้าก็ยังหวนกลับมาที่นี่อีก
เจ้าอยากล้างแค้นให้เขาฮวากั่ว
เอาชนะเหล่าทวยเทพ
เจ้าทำสำเร็จรึเปล่า
ข้าทำไม่สำเร็จ
ไม่มีเขาฮวากั่วแล้ว
หัวใจหินของข้าก็ไม่อยู่แล้ว
สรรพสิ่งล้วนถูกลิขิตไว้แล้ว
ข้าแพ้แล้ว
ความรู้สึกว่าไร้ซึ่งพลังของเจ้า
แท้จริงแล้วคือการตื่นของเจ้า
เจ้ารู้สึกว่าไร้หนทางแล้วจริงหรือ
เจ้าจะก้มหน้ารับชะตา
หรือจะสู้ต่อไป เพื่อสิ่งที่อยู่ในใจเจ้า
ถึงใจศิลาเทวะ จะมีพลังแค่ไหน
ยังไงมันก็คือหินที่ เจ้าแม่หนี่วา เคยใช้อุดฟ้า
หากเอามันไปเพิ่มพลังให้ตนเอง ย่อมไม่มีวันสำเร็จ
เจ้ายังหาอาวุธคู่กายไม่พบ
จงคิดถึงชีวิตที่ผ่านมาของเจ้า
คนที่เจ้าพบเจอ
และเรื่องที่เจ้าไม่ยอมปล่อยวาง
ตอนนี้สิ่งที่เจ้ามี...
เป็นพลังที่แดนสวรรค์ ไม่เคยพบเจอมาก่อน
ผู้ยิ่งใหญ่เสมอฟ้าดิน
เรามันเป็นปีศาจ พาข้าไปบนสวรรค์ที
ข้าจวี่หลิงฟง เป็นผู้พิทักษ์สภาเทวลิขิต
ใครบังอาจกล้ามาก่อกวนที่นี่
ออกมา
เจ้าเป็นใคร
เจ้าเป็นใครกันแน่
นับแต่นี้ไปอีกหมื่นปี
พวกเจ้าจะจำชื่อข้าได้ไม่ลืมเลือน
ข้ามีฉายาว่า
ผู้ยิ่งใหญ่เสมอฟ้าดิน นาม
ซุน
หงอ
คง
พวกเจ้าใครเป็นใคร ข้าแยกไม่ออก
แต่ไง
ใครก็ตามที่ใส่หน้ากาก
วันนี้อย่าหวังจะรอดชีวิตกลับไป
ดูเหมือน...
ในที่สุดเจ้าก็เข้าใจ
ทุกคนเกิดมาต้องตาย
ท่านว่าฟ้าลิขิต
ทุกคนต้องน้อมรับ
แต่ดูเหมือนมีแต่ท่าน ที่กุมชะตาชีวิตตัวเองได้
ท่านเข่นฆ่าคนมากมาย
แล้วอ้างเพื่อความสมดุลฟ้าดิน
แท้จริงท่านต้องการเพียง...
หัวใจศิลาเทวะของซุนหงอคง
หวังมาเพิ่มพลังให้ตนเอง เพื่อคงอำนาจต่อไป
ตอนนี้ท่านจะเปลี่ยนพี่เอ้อหลาง ให้เป็นเหมือนท่าน ข้าไม่ยอม
มาแล้วเหรอ
ปล่อยมือ
ข้าบอกให้ปล่อยมือ
ทำไมเจ้าต้องคอยขัดข้าไปซะทุกครั้ง
ข้าบอกแล้วไง
ข้าจะฆ่าเจ้า
เมื่อไรก็ได้ทุกเมื่อ
พวกเจ้าก็เห็นแล้วว่า ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้
แล้วเหตุใดยังมารนหาที่ตายอีก
ข้าไม่เหมือนท่าน
ข้าอยู่อย่างโดดเดี่ยวแบบท่านไม่ได้
ทำไมเจ้ากลับมา หน้าเปลี่ยนไปเหมือนหมาล่ะ
นี่คือหน้าตาที่แท้จริงของข้า
อัปลักษณ์ใช่ไหม
ข้าชอบเจ้าแบบนี้
น่ารักดี
ต่อไปข้าจะเป็นบ่าวรับใช้ของเจ้า
ต่อไปเจ้า...
เจ้าจะเป็นอิสระ
จะไม่มีใครบังคับเจ้าทำอะไรได้
เจ้าจะทำอะไรก็ได้ที่เจ้าต้องการ
ข้าจะพาเจ้าไปเขาฮวากั่ว ดูอาทิตย์ตกดิน
นั่นเสียงอะไร
สวรรค์พรากอาทิตย์ตกดินไปจากเจ้า
งั้นพวกเราจะช่วยกันเอามันคืนมา
ข้ารู้สึกว่าที่นี่..
ก็คือเขาฮวากั่วของข้า
อดีต
สำคัญมากถึงเพียงนี้หรือ
2-3 วันมานี้ที่ได้อยู่กับท่าน
เป็นเวลาที่ข้ามีความสุขที่สุด
หยางเจี่ยนเป็นเทพโดยสมบูรณ์แล้ว
ตอนนี้เนตรสวรรค์ของเขา เปิดออกแล้ว
ไร้กิเลสสู่อนัตตา
เขามองเห็น ทั่วทั้งสวรรค์และโลก
เจ้าไม่มีทางชนะ พลังของฟ้าดินได้หรอก
ฟ้าอยากกดข้า
ข้าก็จะถล่มฟ้า
ดินอยากหยุดข้า ข้าก็จะกระทืบดินซะ
ในที่สุดเจ้าก็เข้าใจเสียที
นี่ละคือพลังวิเศษที่แท้จริงของเจ้า
ทำไมถึงตอนนี้ เจ้ายังไม่ปล่อยวางซะที
ทำไมไม่เข้าใจซะที ว่านี่คือโชคชะตาของเจ้า
เลิกโป้ปดซะที
นี่คือโชคชะตาของท่าน
หาใช่ชะตาของข้าไม่
สวรรค์ปั่นป่วน เทพไร้ความสามารถ
กอบกู้ความสงบของฟ้าดิน
คือชะตาที่แท้จริงของข้า
พวกเจ้าดื้อดึงไม่ยอมรับผิดเช่นนี้
ไม่ต่างอะไรจากคนทรยศ
ข้าเคยเจอสวรรค์พิโรธมาแล้ว
แต่เจ้ารู้รึเปล่า สวรรค์
สั่นสะเทือนได้เช่นกัน
ซุนหงอคง
ต่อให้เจ้าทำลายจักรลิขิตได้
เจ้าก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้
ข้ามาแล้ว
ข้าลุกขึ้นสู้
ข้าไม่สนผลที่ตามมาหรอก
วันนี้อาจื่อช่วยชีวิตเจ้าไว้
แต่นับจากนี้ไป
ข้าเป็นเทพ
เจ้าเป็นปีศาจ
ข้าจะฆ่าทำลายเจ้าให้ได้
ครั้งหน้าหากพวกเราเจอกัน
สู้กันไม่ต้องยั้งมือหรอกนะ
บันทึกสวรรค์จารึกเหตุการณ์นี้ว่า
เจ้าแม่ร่วมมือกับจอมมาร ก่อขบถบนสวรรค์
นางจึงถูกตัดสินว่าเป็นปีศาจ
หยางเจี่ยนช่วยกำจัดปีศาจ
ได้เลื่อนเป็นแม่ทัพใหญ่ พิทักษ์ประตูทักษิณ
คอยขจัดสิ่งชั่วร้ายทั้งสามโลก
เจ้าลิงอยากดู อาทิตย์ตกดินสีม่วงอีกครั้ง
เขาจึงกลับเขาฮวากั่ว
เขาชักชวนบรรดาสัตว์ ที่ไม่ยอมรับชะตาตัวเอง
มาร่วมก่อสงครามร้อยปี กับแดนสวรรค์
เจ้าลิงเป็นใครงั้นรึ
ก็ข้าไง
ข้าก็คือ...
ซุน
หงอ
คง
"อยากให้ฟ้าไม่ทำให้ตาข้า มืดบอดอีกต่อไป"
"อยากให้ดิน ไม่ฝังหัวใจข้าอีกต่อไป"
"อยากให้ทุกสรรพสัตว์ เข้าใจความคิดข้า"
"ข้าอยากให้ทวยเทพ"
"มลายหายไปให้หมด"